ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ :
Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἵδρυσε, διά Πατριαρχικοῦ καί Συνοδικοῦ Τόμου τῆς 2ας Ὀκτωβρίου 1982, τήν Ἱερά Μητρόπολη Ἑλβετίας, μέ τακτική ἕδρα τήν Γενεύη.

“...ἔγνωμεν, πρός τόν σκοπόν τῆς λυσιτελεστέρας τῶν ἐν Εὐρώπῃ ἐκκλησιαστικῶν καθ' ἡμᾶς πραγμάτων διευθετήσεως καί πρός μείζονα τοῦ πληρώματος ὠφέλειαν, ἀποσπᾶσαι ἀπό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αὐστρίας τήν ἐξαρχίαν αὐτῆς τῆς Ἑλβετίας καί συστῆσαι ἐν αὐτῇ αὐτοτελῆ ἐπαρχίαν, ἐπωνυμουμένην καί ταύτην ἀπό τοῦ ὀνόματος τῆς χώρας. Ἐφ' ᾦ καί ἀποφαινόμεθα καί ὁρίζομεν συνοδικῶς, ὅπως ἡ ἐπικράτεια τῆς Ἑλβετικῆς Συνομοσπονδίας, ἐξαρχία ἄχρι τοῦδε τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αὐστρίας, ἀποτελῇ ἐφ' ἑξῆς ἐπαρχίαν καί Μητρόπολιν, ἐπωνυμουμένην “Ἱερά Μητρόπολις Ἑλβετίας”. Στό ἔδαφος τῆς κανονικῆς δικαιοδοσίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἑλβετίας περιλαμβάνεται καί τό Πριγκηπᾶτο τοῦ Λιχτενστάιν.
Κατά τήν ἴδια συνεδρίαση, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐξέλεγε ὡς πρῶτο Ποιμενάρχη τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἑλβετίας τόν Σεβ. Μητροπολίτη Τρανουπόλεως κ. Δαμασκηνό (Παπανδρέου), Προϊστάμενο τοῦ Ὀρθοδόξου Κέντρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στό Σαμπεζύ τῆς Γενεύης. Ὁ πρῶτος Μητροπολίτης Ἑλβετίας ἐνεθρονίσθη στήν Ζυρίχη, τήν 21η Νοεμβρίου 1982.

Τό ἔτος 1985 ἐξελέγη ὑπό τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὡς Βοηθός Ἐπίσκοπος τοῦ Μητροπολίτου Ἑλβετίας, ὑπό τόν ψιλό τίτλο τῆς πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς Λαμψάκου ὁ Ἀρχιμανδρίτης κ. Μακάριος Παυλίδης, ὁ ὁποῖος ἐχειροτονήθη Ἐπίσκοπος, τήν 3η Νοεμβρίου 1985 ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἑλβετίας κ. Δαμασκηνοῦ, στήν Ζυρίχη.
Τήν 20η Ἰανουαρίου 2003, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐξέλεξε Μητροπολίτη Ἑλβετίας τόν ἀπό Γαλλίας κ. Ἱερεμία (Καλλιγιώργη).
Τόν Φεβρουάριο τοῦ ἔτους 2007, ἡ Ἱερά Μητρόπολις Ἑλβετίας ἑώρτασε, παρουσίᾳ τῆς Α.Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, τήν 25η ἐπέτειο ἀπό τῆς ἱδρύσεώς της.
Οἱ πρῶτοι Ἕλληνες ἐγκατεστάθησαν στήν Ἑλβετία τόν 18ο αἰῶνα. Ἡ πρώτη Ἐνορία ἐδημιουργήθη στήν Λωζάννη, ἡ ὁποία τό 1925 ἀπέκτησε ἰδιόκτητο Ἱερό Ναό.