• Κεντρική σελίδα
• Μητρόπολις
• Μητροπολίτης
• ’Ενορίες
• Ἱεδρύματα
• Πολύμεσα
• Πληροφορίες
• Σύνδεσμοι

Χρήσιμες πληροφορίες

Βαπτισμα

«Πορευθέντες οὖν μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτούς εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Ματθ. 28,19).

Τό Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος, ὡς ἡ ἐν Χριστῷ γέννησις καί ἡ ἐπανόρθωσις τῆς φύσεως τοῦ ἀνθρώπου (κατά Ν. Καβάσιλα), κάνει τόν ἄνθρωπο μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή τῆς Ἐκκλησίας. Κύρια ὁρατά σύμβολα στό Βάπτισμα εἶναι τό νερό καί ἡ τάξι τῆς ἀκολουθίας μέ κορυφαῖο γεγονός τήν τριττή κατάδυσι τοῦ νεοφωτίστου στό διά τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἁγιασμένο νερό. Ὁ πιστός, ἀπό τήν στιγμή τῆς βαπτίσεώς του, ὡς πλῆρες καί ἐνεργό μέλος τῆς Ἐκκλησίας, κάτοχος τῆς σφραγίδος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (ἀπό τό Μυστήριο τοῦ Χρίσματος, τό ὁποῖο τελεῖται εὐθύς μετά τό Βάπτισμα), πορεύεται τήν ὁδό τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, μετέχοντας στό μέγα Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας ὡς καί στά λοιπά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας.

Πρακτικές πληροφορίες :

• Τό Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος τελεῖται ὅλο τό ἔτος, πλήν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Ἑβδομάδος.
• Πρό τῆς τελέσεως τοῦ Μυστηρίου, προσκομίζεται στόν Ἐφημέριο τῆς Ἐνορίας τό Πιστοποιητικό Γεννήσεως τοῦ/τῆς προσερχομένου/νης πρός τό ἅγιο Βάπτισμα.
• Ὁ/Ἡ Ἀνάδοχος πρέπει νά εἶναι Χριστιανός/ή Ὀρθόδοξος καί νά ἔχη συνείδησι τῶν ὑποχρεώσεών του/της, οἱ ὁποῖες ἀπορρέουν ἀπό τήν θεσμική θέσι του/της στό Μυστήριο.

Σημείωσις :

Στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὁ/ἡ Ἀνάδοχος δέν παρίσταται ἁπλῶς ὡς «μάρτυς» τοῦ γεγονότος τῆς Βαπτίσεως, ἀλλά, ἀναδεχόμενος/νη τόν/τήν νεοφώτιστο/η ἀπό τήν Ἱερά Κολυμβήθρα δημιουργεῖ δεσμούς πνευματικῆς συγγενείας μέ αὐτόν/ήν καί τούς γονεῖς του/της. Ἀναλαμβάνει ἐνεργό ρόλο «πνευματικοῦ πατρός/πνευματικῆς μητρός» τοῦ/τῆς ἀναδεκτοῦ/ῆς του/της. Συνεπῶς, ὁ/ἡ Ἀνάδοχος δέν μπορεῖ νά εἶναι ἄλλου Δόγματος ἀπό αὐτό στό ὁποῖο ἀνήκει ὁ/ἡ νεοφώτιστος/η. Ἀρκετοί γονεῖς, ἀσφαλῶς μόνο ἀπό ἄγνοια τῶν ἀνωτέρω βασικῶν διδασκαλιῶν τῆς ὀρθοδόξου πνευματικότητος, ἐπιλέγουν ἑτεροδόξους ὡς Ἀναδόχους τῶν τέκνων τους μέ κριτήρια ἐντελῶς κοσμικά, ὅπως ἡ συγγένεια (μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ μή ὀρθοδόξου μέλους), ἡ φιλία ἤ οἱ ὑποχρεώσεις πού δημιουργοῦν οἱ κοινωνικές συναναστροφές. Ἐπιλογές ἀντίθετες πρός τήν διδασκαλία καί τήν τάξη τῆς Ἐκκλησίας μεταβάλλουν τήν Βάπτισι ἀπό Μυστήριο, δηλαδή ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί προσευχή τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ (τῆς Ἐκκλησίας), σέ κοσμική τελετή καί ἀπομακρύνουν ἀπό τήν ὀρθόδοξη παράδοση.

Γαμος

«Ἀπό δέ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καί θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς˙ ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τόν πατέρα αὐτοῦ καί τήν μητέρα, καί ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν˙ ὥστε οὐκέτι εἰσίν δύο ἀλλά μία σάρξ» (Μάρκου, 10, 6-8).

Οἱ ἀνωτέρω λόγοι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποτελοῦν τήν βάσι τῆς πίστεως τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι τό Μυστήριο τοῦ Γάμου ἐθεσπίσθη μέ τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ ἤδη ἀπό τήν στιγμή τῆς θείας δημιουργίας. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Ἐφεσίους Ἐπιστολή παραλληλίζει τήν ἕνωσι τοῦ ἀνδρός καί τῆς γυναικός μέ τήν ἕνωσι τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ μέ τήν Νύμφη Ἐκκλησία. Ἔτσι, ὁ φυσικός δεσμός τοῦ ζεύγους εἶναι καί πνευματικός μέ τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ Δημιουργοῦ καί τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἁγιασμοῦ. Ἄν καί ἡ πατερική θεολογία θεωρεῖ τήν εὐλογημένη ἕνωσι τοῦ ζεύγους ὡς ἤδη ὁλοκληρωμένο μυστήριο, ἐν τούτοις τονίζει μέ ἔμφασι καί τήν κύρια συνέπεια αὐτοῦ, δηλαδή τήν ἀπόκτησι τέκνων. Εἶναι ἀξιοσημείωτο, ὅτι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, συνοψίζοντας τήν πατερική παράδοσι, γράφει ὅτι ὁ γάμος «ἐθεσπίσθη» γιά νά πολεμηθῆ ὁ ἔσχατος ἐχθρός τοῦ ἀνθρώπου, ὁ θάνατος (... ὥστε διά τό μή ἐκτριβῆναι καί ἀναλωθῆναι ὑπό τοῦ θανάτου ὁ γάμος ἐπινενόηται, ὡς ἄν διά τῆς παιδοποιίας τό γένος τῶν ἀνθρώπων διασώζηται).

Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέν τελεῖ τό Μυστήριο τοῦ Γάμου::

• Μέ ἀλλοδόξους ἤ μέ μέλη χριστιανικῶν Ὁμολογιῶν, οἱ ὁποῖες δέν ἀποδέχονται τόν μυστηριακό χαρακτῆρα τοῦ Βαπτίσματος.
• Ἀπό τῆς 12ης Δεκεμβρίου μέχρι καί τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων.
• Τήν Κυριακή τοῦ Πάσχα.
• Κατά τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή καί τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα.

Σέ περίπτωσι ἀπολύτου ἀνάγκης, ὁ Ἐφημέριος τῆς Ἐνορίας εἰσηγεῖται γραπτῶς στόν Σεβ. Μητροπολίτη τήν ἔκδοσι εἰδικῆς ἀδείας γιά τήν τέλεσι τοῦ Γάμου, ἐκθέτοντας τούς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τήν τέλεσι τοῦ Μυστηρίου ἐντός τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς. Μετά τήν ἔκδοσι τῆς εἰδικῆς ἀδείας τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου, ὁ Γάμος μπορεῖ νά τελεσθῆ μόνο τό Σάββατο ἤ τήν Κυριακή τῆς 2ας, 4ης καί 5ης Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν

• Κατά τήν περίοδο τῆς νηστείας τοῦ Δεκαπενταυγούστου.
• Τήν 5η καί 6η Ἰανουαρίου, τήν 14η Σεπτεμβρίου καί τήν 29η Αὐγούστου.

Γιά τήν τέλεσι τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου ἀπαιτοῦνται:

• Ἡ παρουσία ὀρθοδόξου Παρανύμφου.
• Πιστοποιητικό τελέσεως πολιτικοῦ Γάμου, συμφώνως πρός τήν νομοθεσία τῆς χώρας
• Πιστοποιητικό Ἐλευθερογαμίας τῶν μελλονύμφων.
• Ἀρχιερατική ἄδεια τελέσεως τοῦ Γάμου.
• Πιστοποιητικό Βαπτίσεως τοῦ μή ὀρθοδόξου μέλους (Ἀφορᾶ στήν περίπτωσι μικτοῦ γάμου).

Σημείωσις :

Ἡ γιά διαφόρους λόγους μετανάστευσι προσώπων καί ἡ ἐγκατάστασί τους σέ χῶρες ὅπου ὑπερτεροῦσαν ἀριθμητικῶς πληθυσμοί ἄλλων χριστιανικῶν Δογμάτων, ἡ ἀνάπτυξις τῆς Ὀρθοδόξου Διασπορᾶς καί ἡ σύν τῷ χρόνῳ ἀπόκτησις συνειδήσεως τῶν νεωτέρων γενεῶν, ὅτι πλήν τῆς οἱασδήποτε ἐθνικῆς των ταυτότητος, εἶναι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, καί ἡ ἐξ ἀρχῆς δημιουργία ὀρθοδόξων πυρήνων διά τῆς προσελεύσεως στήν Ὀρθοδοξία πιστῶν προερχομένων ἀπό ἐθνότητες παραδοσιακῶς μή ὀρθόδοξες, συνθέτουν τήν σύγχρονη πραγματικότητα –καί πρόκλησι- τῆς ἐκκλησιαστικῆς ποιμαντικῆς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Μία ἀπό τίς κύριες πτυχές τῆς πραγματικότητος αὐτῆς εἶναι ἡ ἀναπόφευκτη πράξις ἀναζητήσεως συζύγου ἐντός τοῦ ἀριθμητικῶς ὑπερτεροῦντος μή ὀρθοδόξου πληθυσμοῦ. Τοῦτο ἐδημιούργησε τό θέμα τῶν λεγομένων μικτῶν γάμων. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, γνωρίζοντας καλῶς ὅλα τά ἀνωτέρω, καί παρά τά ἱεροκανονικῶς θεσπισμένα, προβαίνει κατ’ οἰκονομίαν –καί ὄχι κατ’ ἀκρίβειαν- στήν ἱερολογία αὐτῶν τῶν μικτῶν γάμων, μέ μοναδικό γνώμονα τήν ποιμαντική φροντίδα γιά τά πνευματικά της τέκνα. Ἐπειδή στό θέμα τῶν μικτῶν γάμων παρατηροῦνται συγχύσεις, ἀσφαλῶς μόνο ἀπό ἄγνοια τῶν ἐνδιαφερομένων, καλόν θά εἶναι νά διατυπωθῆ μέ σαφήνεια, ὅτι ὁ χαρακτηρισμός ἑνός Γάμου ὡς μικτοῦ ὀφείλεται στό γεγονός ὅτι τό ἕνα μέλος εἶναι πιστός/ή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τό ἄλλο πιστός/ή μιᾶς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας ἤ Ὁμολογίας ἡ ὁποία προσφέρει στά μέλη της τό Βάπτισμα εἰς τό Ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί ἀποδίδει σέ αὐτό μυστηριακό χαρακτῆρα. Σέ περιπτώσεις μικτῶν γάμων τό Μυστήριο ἱερολογεῖται ἀπό ὀρθόδοξο λειτουργό (Ἐπίσκοπο ἤ Πρεσβύτερο) κατά τήν ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστική τάξι. Ἡ παρουσία σέ μερικές περιπτώσεις λειτουργοῦ ἄλλου δόγματος, ἡ ὁποία ἐσφαλμένως θεωρεῖται ἀπό ὡρισμένους ὡς σύμπραξι σέ μικτή τελετή, ἀποτελεῖ παράκλησι τοῦ μή ὀρθοδόξου μέλους, αὐτός δέ ἐνεργεῖ κατά τήν δική του ἐκκλησιαστική πράξι ἐκτός τοῦ χρόνου τοῦ ὀρθοδόξου Μυστηρίου. Ἡ συμφωνία αὐτή εἶναι προϊόν τῆς ἐπαινετῆς καί καθ’ ὅλα ἀξίας ὑποστηρίξεως προσπαθείας ὡρισμένων τοπικῶν ἐπιτροπῶν Θεολογικοῦ Διαλόγου. Οἱ Ἐφημέριοι τῶν Ἐνοριῶν, πάντοτε μέ προθυμία, ἐξηγοῦν ἀρκούντως τίς τυχόν ἀνακύπτουσες ἀπορίες ἐπί τοῦ θέματος.

Παρατηρήσεις :

1. Σέ περίπτωσι δευτέρου ἤ τρίτου γάμου, τό ἐνδιαφερόμενο μέλος ὀφείλει νά προσκομίση, ἐπίσης, τό πολιτικό Διαζύγιο καί τό ἐκκλησιαστικό Διαζύγιο τοῦ προηγουμένου γάμου. Σέ περίπτωσι, κατά τήν ὁποία ὁ γάμος ἐλύθη διά θανάτου, τό ἐνδιαφερόμενο μέλος πρέπει νά προσκόμιση τό Πιστοποιητικό θανάτου τοῦ κοιμηθέντος μέλους.
2. Τό Πιστοποιητικό Ἐλευθερογαμίας καί ἡ Ἀρχιερατική Ἄδεια τελέσεως Γάμου ἐκδίδονται ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολι, τῇ προτάσει τῶν Ἱερέων τῶν ἐνοριῶν.

Διαζυγιο

Γιά τήν ἔκδοσι ἐκκλησιαστικού Διαζυγίου ἀπαιτοῦνται :

• Τό πολιτικό Διαζύγιο.
• Τό Πιστοποιητικό τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Γάμου.
• Ὑποβολή αἰτήσεως ἐκδόσεως ἐκκλησιαστικοῦ Διαζυγίου πρός τόν Σεβ. Μητροπολίτη.
• Ἀντίγραφο Ληξιαρχικῆς Πράξεως Γάμου (ἀφορᾶ μόνον σέ Ἕλληνες πολῖτες).
• Δικαστική ἀπόφασι ἑλληνικοῦ Δικαστηρίου, ἀναγνωρίζουσα καί στήν Ἑλλάδα τό δεδικασμένο τῆς ἀποφάσεως τοῦ ἑλβετικοῦ Δικαστηρίου, μέ τήν ὁποία ἐλύθη ὁ Γάμος (ἀφορᾶ μόνον σέ Ἕλληνες πολῖτες).

Κηδεια

Μετά ἀπό τήν κοίμησι τοῦ πιστοῦ καί πρίν ἀπό κάθε ἐνέργεια, οἱ συγγενεῖς πρέπει νά ἐπικοινωνοῦν μέ τόν Ἱερέα τῆς ἐνορίας τους, ἀπό τόν ὁποῖο θά λάβουν ὁδηγίες γιά τά περαιτέρω.

Μνημοσυνα

Μνημόσυνα τελοῦνται κατά τήν τρίτη, τήν ἐνάτη καί τήν τεσσαρακοστή ἡμέρα καί κατά τόν τρίτο, ἕκτο, ἔνατο καί δωδέκατο μῆνα ἀπό τῆς κοιμήσεως τοῦ πιστοῦ.
Ἐπειδή παρατηροῦνται συγχύσεις, διευκρινίζεται ὅτι τά Ψυχοσάββατα εἶναι δύο. Τῆς Ἀπόκρεω καί τῆς Πεντηκοστῆς.

Μνημόσυνα τελοῦνταν καθ' ὅλο τό ἔτος, ἐκτός τῶν ἑξῆς ἡμερῶν:

• Ἀπό τοῦ Σαββάτου τοῦ Λαζάρου μέχρι καί τῆς Κυριακῆς τοῦ Θωμᾶ.
• Ἀπό τῆς 25ης Δεκεμβρίου μέχρι καί τῆς 6ης Ἰανουαρίου.
• Τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς καί τήν 15η Αὐγούστου.

Ἐπίσης, καλόν εἶναι νά ἀποφεύγωνται, γιά πρακτικούς λόγους, κατά τίς Δεσποτικές καί Θεομητορικές ἑορτές καί κατά τήν πανήγυρι τοῦ Ναοῦ.

Σημείωσι :

1. Μνημόσυνα δέν τελοῦνται, ἐπίσης, κατά τίς ἡμέρες ὅπου δέν τελεῖται τελεία Θεία Λειτουργία. Τέτοιες περιπτώσεις εἶναι οἱ ἡμέρες τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς (πλήν Σαββάτου, Κυριακῆς καί τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου). Ἐπίσης, Θεία Λειτουργία δέν τελεῖται κατά τήν Τετάρτη καί τήν Παρασκευή τῆς Ἑβδομάδος τῆς Τυροφάγου.
2. Τρισάγια τελοῦνται ὅλες τίς ἡμέρες τοῦ ἔτους.

Πασχαλια 21ου Αιωνος

2001  Ἀπριλίου   15*	2034  Ἀπριλίου   9*	2067  Ἀπριλίου   10
2002  Μαΐου   5	2035  Ἀπριλίου   29	2068  Ἀπριλίου   29
2003  Ἀπριλίου   27	2036  Ἀπριλίου   20	2069  Ἀπριλίου   14*
2004  Ἀπριλίου   11*	2037  Ἀπριλίου   5*	2070  Μαΐου   4
2005  Μαΐου   1	2038  Ἀπριλίου   25*	2071  Ἀπριλίου   19*
2006  Ἀπριλίου   23	2039  Ἀπριλίου   17	2072  Ἀπριλίου   10*
2007  Ἀπριλίου   8*	2040  Μαΐου   6	2073  Ἀπριλίου   30
2008  Ἀπριλίου   27	2041  Ἀπριλίου   21*	2074  Ἀπριλίου   22
2009  Ἀπριλίου   19	2042  Ἀπριλίου   13	2075  Ἀπριλίου   7*
2010  Ἀπριλίου   4*	2043  Μαΐου  3	2076  Ἀπριλίου   26
2011  Ἀπριλίου   24*	2044  Ἀπριλίου   24	2077  Ἀπριλίου   18
2012  Ἀπριλίου   15	2045  Ἀπριλίου   9*	2078  Μαΐου  8
2013  Μαΐου  5	2046  Ἀπριλίου   29	2079  Ἀπριλίου   23*
2014  Ἀπριλίου   20*	2047  Ἀπριλίου   21	2080  Ἀπριλίου   14
2015  Ἀπριλίου   12	2048  Ἀπριλίου   5*	2081  Μαΐου  4
2016  Μαΐου  1	2049  Ἀπριλίου   25	2082  Ἀπριλίου   19*
2017  Ἀπριλίου   16*	2050  Ἀπριλίου   17	2083  Ἀπριλίου   11
2018  Ἀπριλίου   8	2051  Μαΐου  7	2084  Ἀπριλίου   30
2019  Ἀπριλίου   28	2052  Ἀπριλίου   21*	2085  Ἀπριλίου   15*
2020  Ἀπριλίου   19	2053  Ἀπριλίου   13	2086  Ἀπριλίου   7
2021  Μαΐου  2	2054  Μαΐου  3	2087  Ἀπριλίου   27
2022  Ἀπριλίου   24	2055  Ἀπριλίου   18*	2088  Ἀπριλίου   18
2023  Ἀπριλίου   16	2056  Ἀπριλίου   9	2089  Μαΐου  1
2024  Μαΐου  5	2057  Ἀπριλίου   29	2090  Ἀπριλίου   23
2025  Ἀπριλίου   20*	2058  Ἀπριλίου   14*	2091  Ἀπριλίου   8*
2026  Ἀπριλίου   12	2059  Μαΐου  4	2092  Ἀπριλίου   27
2027  Μαΐου  2	2060  Ἀπριλίου   25	2093  Ἀπριλίου   19
2028  Ἀπριλίου   16	2061  Ἀπριλίου   10*	2094  Ἀπριλίου   11
2029  Ἀπριλίου   8	2062  Ἀπριλίου   30	2095  Ἀπριλίου   24*
2030  Ἀπριλίου  28	2063  Ἀπριλίου  22	2096  Ἀπριλίου  15*
2031  Ἀπριλίου 13*	2064  Ἀπριλίου  13	2097  Μαΐου  5
2032  Μαΐου  2	2065  Ἀπριλίου 26	2098  Ἀπριλίου 27
2033  Ἀπριλίου 24	2066  Ἀπριλίου 18	2099  Ἀπριλίου 12*
		2100  Μαΐου  1
Ὁ ἀστερίσκος (*) δηλοῖ τά ἔτη κατά τά ὁποῖα τό Πάσχα τῶν Ὀρθοδόξων συμπίπτει μέ τό Πάσχα τῶν Δυτικῶν. Ἀξιοσημείωτο εἶναι ὅτι, ἐνῶ κατά τόν 21ο αἰῶνα τό Πάσχα τῶν Ὀρθοδόξων θά συνεορτασθῆ μέ τό Πάσχα τῶν Δυτικῶν 31 φορές, μετά τό ἔτος 2099 ὁ ἑπόμενος συνεορτασμός θά συμβῆ τό ἔτος 2900, δηλαδή μετά ἀπό 801 ἔτη!