ΓΑΜΟΣ :

"Ἀπό δέ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καί θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς˙ ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τόν πατέρα αὐτοῦ καί τήν μητέρα, καί ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν˙ ὥστε οὐκέτι εἰσίν δύο ἀλλά μία σάρξ" (Μάρκου, 10, 6-8).

Οἱ ἀνωτέρω λόγοι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποτελοῦν τήν βάσι τῆς πίστεως τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι τό Μυστήριο τοῦ Γάμου ἐθεσπίσθη μέ τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ ἤδη ἀπό τήν στιγμή τῆς θείας δημιουργίας. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Ἐφεσίους Ἐπιστολή παραλληλίζει τήν ἕνωσι τοῦ ἀνδρός καί τῆς γυναικός μέ τήν ἕνωσι τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ μέ τήν Νύμφη Ἐκκλησία. Ἔτσι, ὁ φυσικός δεσμός τοῦ ζεύγους εἶναι καί πνευματικός μέ τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ Δημιουργοῦ καί τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἁγιασμοῦ. Ἄν καί ἡ πατερική θεολογία θεωρεῖ τήν εὐλογημένη ἕνωσι τοῦ ζεύγους ὡς ἤδη ὁλοκληρωμένο μυστήριο, ἐν τούτοις τονίζει μέ ἔμφασι καί τήν κύρια συνέπεια αὐτοῦ, δηλαδή τήν ἀπόκτησι τέκνων. Εἶναι ἀξιοσημείωτο, ὅτι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, συνοψίζοντας τήν πατερική παράδοσι, γράφει ὅτι ὁ γάμος «ἐθεσπίσθη» γιά νά πολεμηθῆ ὁ ἔσχατος ἐχθρός τοῦ ἀνθρώπου, ὁ θάνατος (... ὥστε διά τό μή ἐκτριβῆναι καί ἀναλωθῆναι ὑπό τοῦ θανάτου ὁ γάμος ἐπινενόηται, ὡς ἄν διά τῆς παιδοποιίας τό γένος τῶν ἀνθρώπων διασώζηται).

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέν τελεῖ τό Μυστήριο τοῦ Γάμου :

• Μέ ἀλλοδόξους ἤ μέ μέλη χριστιανικῶν Ὁμολογιῶν, οἱ ὁποῖες δέν ἀποδέχονται τόν μυστηριακό χαρακτῆρα τοῦ Βαπτίσματος


• Ἀπό τῆς 12ης Δεκεμβρίου μέχρι καί τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων


• Τήν Κυριακή τοῦ Πάσχα


• Κατά τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή καί τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα. (Σημείωσις: Σέ περίπτωσι ἀπολύτου ἀνάγκης, ὁ Ἐφημέριος τῆς Ἐνορίας εἰσηγεῖται γραπτῶς στόν Σεβ. Μητροπολίτη τήν ἔκδοσι εἰδικῆς ἀδείας γιά τήν τέλεσι τοῦ Γάμου, ἐκθέτοντας τούς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τήν τέλεσι τοῦ Μυστηρίου ἐντός τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς. Μετά τήν ἔκδοσι τῆς εἰδικῆς ἀδείας τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου, ὁ Γάμος μπορεῖ νά τελεσθῆ μόνο τό Σάββατο ἤ τήν Κυριακή τῆς 2ας, 4ης καί 5ης Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν).


• Κατά τήν περίοδο τῆς νηστείας τοῦ Δεκαπενταυγούστου.


• Τήν 5η καί 6η Ἰανουαρίου, τήν 14η Σεπτεμβρίου καί τήν 29η Αὐγούστου.

Γιά τήν τέλεσι τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου ἀπαιτοῦνται :

• Ἡ παρουσία ὀρθοδόξου Παρανύμφου


• Πιστοποιητικό τελέσεως πολιτικοῦ Γάμου, συμφώνως πρός τήν νομοθεσία τῆς χώρας


• Πιστοποιητικό Ἐλευθερογαμίας τῶν μελλονύμφων


• Ἀρχιερατική ἄδεια τελέσεως τοῦ Γάμου


• Πιστοποιητικό Βαπτίσεως τοῦ μή ὀρθοδόξου μέλους (Ἀφορᾶ στήν περίπτωσι μικτοῦ γάμου).

Σημείωσις :

Ἡ γιά διαφόρους λόγους μετανάστευσι προσώπων καί ἡ ἐγκατάστασί τους σέ χῶρες ὅπου ὑπερτεροῦσαν ἀριθμητικῶς πληθυσμοί ἄλλων χριστιανικῶν Δογμάτων, ἡ ἀνάπτυξις τῆς Ὀρθοδόξου Διασπορᾶς καί ἡ σύν τῷ χρόνῳ ἀπόκτησις συνειδήσεως τῶν νεωτέρων γενεῶν, ὅτι πλήν τῆς οἱασδήποτε ἐθνικῆς των ταυτότητος, εἶναι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, καί ἡ ἐξ ἀρχῆς δημιουργία ὀρθοδόξων πυρήνων διά τῆς προσελεύσεως στήν Ὀρθοδοξία πιστῶν προερχομένων ἀπό ἐθνότητες παραδοσιακῶς μή ὀρθόδοξες, συνθέτουν τήν σύγχρονη πραγματικότητα –καί πρόκλησι- τῆς ἐκκλησιαστικῆς ποιμαντικῆς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Μία ἀπό τίς κύριες πτυχές τῆς πραγματικότητος αὐτῆς εἶναι ἡ ἀναπόφευκτη πράξις ἀναζητήσεως συζύγου ἐντός τοῦ ἀριθμητικῶς ὑπερτεροῦντος μή ὀρθοδόξου πληθυσμοῦ. Τοῦτο ἐδημιούργησε τό θέμα τῶν λεγομένων μικτῶν γάμων. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, γνωρίζοντας καλῶς ὅλα τά ἀνωτέρω, καί παρά τά ἱεροκανονικῶς θεσπισμένα, προβαίνει κατ’ οἰκονομίαν –καί ὄχι κατ’ ἀκρίβειαν- στήν ἱερολογία αὐτῶν τῶν μικτῶν γάμων, μέ μοναδικό γνώμονα τήν ποιμαντική φροντίδα γιά τά πνευματικά της τέκνα. Ἐπειδή στό θέμα τῶν μικτῶν γάμων παρατηροῦνται συγχύσεις, ἀσφαλῶς μόνο ἀπό ἄγνοια τῶν ἐνδιαφερομένων, καλόν θά εἶναι νά διατυπωθῆ μέ σαφήνεια, ὅτι ὁ χαρακτηρισμός ἑνός Γάμου ὡς μικτοῦ ὀφείλεται στό γεγονός ὅτι τό ἕνα μέλος εἶναι πιστός/ή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τό ἄλλο πιστός/ή μιᾶς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας ἤ Ὁμολογίας ἡ ὁποία προσφέρει στά μέλη της τό Βάπτισμα εἰς τό Ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί ἀποδίδει σέ αὐτό μυστηριακό χαρακτῆρα. Σέ περιπτώσεις μικτῶν γάμων τό Μυστήριο ἱερολογεῖται ἀπό ὀρθόδοξο λειτουργό (Ἐπίσκοπο ἤ Πρεσβύτερο) κατά τήν ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστική τάξι. Ἡ παρουσία σέ μερικές περιπτώσεις λειτουργοῦ ἄλλου δόγματος, ἡ ὁποία ἐσφαλμένως θεωρεῖται ἀπό ὡρισμένους ὡς σύμπραξι σέ μικτή τελετή, ἀποτελεῖ παράκλησι τοῦ μή ὀρθοδόξου μέλους, αὐτός δέ ἐνεργεῖ κατά τήν δική του ἐκκλησιαστική πράξι ἐκτός τοῦ χρόνου τοῦ ὀρθοδόξου Μυστηρίου. Ἡ συμφωνία αὐτή εἶναι προϊόν τῆς ἐπαινετῆς καί καθ’ ὅλα ἀξίας ὑποστηρίξεως προσπαθείας ὡρισμένων τοπικῶν ἐπιτροπῶν Θεολογικοῦ Διαλόγου. Οἱ Ἐφημέριοι τῶν Ἐνοριῶν, πάντοτε μέ προθυμία, ἐξηγοῦν ἀρκούντως τίς τυχόν ἀνακύπτουσες ἀπορίες ἐπί τοῦ θέματος.

Παρατηρήσεις :

1. Σέ περίπτωσι δευτέρου ἤ τρίτου γάμου, τό ἐνδιαφερόμενο μέλος ὀφείλει νά προσκομίση, ἐπίσης, τό πολιτικό Διαζύγιο καί τό ἐκκλησιαστικό Διαζύγιο τοῦ προηγουμένου γάμου. Σέ περίπτωσι, κατά τήν ὁποία ὁ γάμος ἐλύθη διά θανάτου, τό ἐνδιαφερόμενο μέλος πρέπει νά προσκομίση τό Πιστοποιητικό θανάτου τοῦ κοιμηθέντος μέλους.

2. 2. Τό Πιστοποιητικό Ἐλευθερογαμίας καί ἡ Ἀρχιερατική Ἄδεια τελέσεως Γάμου ἐκδίδονται ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολι, τῇ προτάσει τῶν Ἱερέων τῶν ἐνοριῶν.